Historia Parafii

 

Wypisy z Kroniki Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Krakowie Kurdwanowie

Czerwiec 1984 – grudzień 2003

 

Jak było na początku

Historia Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego na osiedlu Kraków Kurdwanów rozpoczęła się w roku 1984. Osiedle administracyjnie należało do Parafii Wróblowice, natomiast opiekę duszpasterską nad przybywającymi z różnych stron Polski mieszkańcami sprawował od 1983 roku ks. proboszcz Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Łagiewnikach.

Ksiądz posłany przez kard. Franciszka Macharskiego z zadaniem tworzenia ośrodka duszpasterskiego i budowy kościoła na osiedlu Kraków Kurdwanów 28 czerwca 1984 roku zamieszkał w znalezionym opatrznościowo mieszkaniu przy ul. Halszki 7/10, które było własnością Bogusława Grzybka, organisty z Bazyliki Mariackiej. 1 kwietnia 1985 roku ksiądz ów zamieszkał pod adresem Gołaśka 27/6, aż do września 1989 roku, kiedy to przeprowadził się do nowo wybudowanej plebanii.

Osiedle było w stadium rozbudowy. Zamieszkane były bloki przy ul. Witosa, trzy bloki przy ul. Halszki i 6 bloków przy ul. Wysłouchów, razem ok. 3 tys. mieszkańców. Brak szkoły, przedszkola, sklepów (jedynie kiosk spożywczy z pustaków). Dużo błota, nieustanne prace budowlane.

Jeśli chodzi o budowę kościoła, na spotkaniu przedstawicieli Kurii Metropolitalnej w Krakowie i przedstawicieli Rady Miasta Krakowa 30 kwietnia 1982 roku wpisano do planu rozbudowy Krakowa zamiar budowy kościoła z zapleczem na os. Kurdwanów na lata 1983–85. Znacznie wcześniej, bo na etapie tworzenia projektu zabudowy całego osiedla, główny projektant, inż. Sierosławska, w wielkiej konspiracji przewidziała miejsce pod kościół, rysując w tym miejscu obiekt o nazwie „budowla wielofunkcyjna”. Trzeba pamiętać, że w tamtych czasach przy projektowaniu osiedli budowa kościołów była dla władz komunistycznych tematem „zakazanym”.

29 czerwca 1984 roku około godz. 17 ks. kard. Franciszek Macharski przyjechał zobaczyć miejsce przewidziane pod budowę kościoła. Z powodu położenia działki na skraju osiedla miejsce nie zostało entuzjastycznie zaakceptowane. Próbowano znaleźć inne, ale bez rezultatu. Dziś, kiedy kościół został „obudowany” przez Spółdzielnię „Dom dla Młodych”, wydaje się, że pomysł nie był najgorszy.

Okazało się, że interesująca nas działka o powierzchni ok. 1,5 ha jest własnością Zygmunta Szeligi zamieszkałego w Lubaniu Śląskim, zaś w Łagiewnikach mieszkała jego siostra.

Od 1 września 1984 roku w każdy wtorek w kościele w Łagiewnikach odprawiane były Msze św. dla mieszkańców poszczególnych bloków, a potem spotkania informacyjne na temat budowy kościoła i tworzenia parafii. Przychodziło ok. 1/3, 1/4 mieszkańców. Prowadzona była też w piątki kancelaria parafialna dla Kurdwanowa.

Od 15 października 1984 roku rozpoczęła się katechizacja dzieci z klas I, II i III

w pomieszczeniu wynajętym od państwa Walczaków przy ul. Turniejowej 72. Jest tam teraz sklep spożywczy. (zdj. 3) Dzieci na katechizacji było ok. 300. Warunki trudne – salka mała, dojście po niesamowitym błocie. W tym pomieszczeniu katechizacja trwała do 15 kwietnia 1985 roku, kiedy to została przeniesiona do prowizorycznej salki zbudowanej na placu pod kościół przez cieśli z Czerwiennego. Budowa z desek i drzewa przywiezionego z Podhala trwała dwa dni. Katechizacja w tej salce trwała do czerwca 1988 roku, 15 lipca 1988 roku została podpalona przez nieznanych sprawców. (zdj. 7).

Od października 1984 roku dwa razy w miesiącu odbywają się spotkania modlitewne rodzin, prowadzi je Przemysław Piekarski.

W grudniu powstał zespół młodzieżowo-dziecięcy, który pod kierownictwem prof. Marii Powązkowej przy pomocy Ewy Piekarskiej przygotował Jasełka. Były też występy gościnne. Przy tej okazji zebrano pokaźną kwotę na budowę kościoła.

Od listopada 1984 roku czynny jest sklep spożywczy w bloku przy ul. Halszki 1.

17 grudnia 1984 roku Wydział Architektury dzielnicy Kraków Podgórze wydał pierwszą prawną decyzję – tzw. Informację o terenie, czyli lokalizację pod budowę kościoła.

Powstał problem wyboru projektanta. Za sugestią ks. kard. powierzono prace nad projektem Olgierdowi Krajewskiemu.

Pierwsza kolęda, „wizyta duszpasterska” trwała od początku Adwentu do 5 lutego 1985 roku.

Odwiedziłem ok. 1200 rodzin zamieszkałych w 25 blokach.

 

W Wielki Piątek poświęcony i postawiony został krzyż

W styczniu 1985 roku oddano do użytku przedszkole przy ul. Bujaka.

12 lutego 1985 roku – spotkanie z panem Krajewskim u ks. Kard. – został zaakceptowany pomysł na projekt kościoła.

21 marca 1985 roku – pamiętny dzień – rozpoczęto prace przy układaniu dojścia na plac budowy. Pracami kierował Edward Mazur, pracowali panowie: Kapusta, Jabłońscy, Halama i Kazimierz Sroka.

4 kwietnia 1985 roku o godz. 16, w Wielki Piątek, poświęcony i postawiony został krzyż na placu pod budowę kościoła. Nowo poświęcony krzyż postawił Kazimierz Sroka, który 30 lat przepracował w kopalni węgla kamiennego, a później przy budowie, zwłaszcza domu parafialnego, przepracował wiele miesięcy. W Wielką Sobotę pod krzyżem miało miejsce poświęcenie pokarmów. (zdj. 4 i 5)

Przez prawie cały 1985 rok trwa procedura związana z zatwierdzeniem projektu i otrzymaniem pozwolenia na budowę.

3 maja 1985 roku o godz. 19 została odprawiona przy ołtarzu polowym po raz pierwszy Msza św. na placu pod budowę kościoła. Odtąd w każdą niedzielę i święta odprawiane są dwie Msze św. Z czasem nad ołtarzem i wokół ołtarza zrobiono zadaszenie, później postawione zostały ściany z desek i taka kaplica służyła do Pasterki 1987 roku, od kiedy to za kaplicę zaczęła służyć sala pod budynkiem parafialnym. (zdj. 9 i 14)

Od 19 maja 1985 roku czynne było stoisko z artykułami religijnymi w niedziele po Mszach św. prowadzone przez prof. Zbigniewa Powązkę, z czasem pomagał mu +Henryk Franczukowski i inni. Sklepik istniał, prawie bez przerwy, do roku 1999.

29 czerwca 1985 roku do Kurdwanowa został skierowany drugi kapłan, był nim ks. Piotr Miszczyk, który zamieszkał w bloku przy ul. Witosa 35.

Od 1 września rozpoczęto samodzielne duszpasterstwo, tzn. w niedziele odprawianych jest pięć Mszy św., w dni powszednie dwie, kancelaria jest czynna przy ul. Gołaśka 27/6, wszystkie dzieci są katechizowane w salce na placu budowy.

We wrześniu 1985 roku rozpoczęła działalność oaza młodzieży.

W jedną z niedziel września, podczas Mszy św. anonimowy ofiarodawca złożył oszałamiającą ofiarę – sztabkę złota, za którą kupiliśmy samochód ciężarowy marki Jelcz od Parafii św. Jadwigi na Krowodrzy, któremu E. Mazur nadał imię „Iwan”. Samochód ten służył do końca budowy. Wcześniej mieliśmy starą i nieustannie psującą się Pragę o imieniu „Karolcia”.

Kierowcami samochodów ciężarowych byli różni panowie, jednak najdłużej pracował Jan Szczepaniec, brat ks. Stanisława Szczepańca, i Witold Zarzycki, który pracował do końca budowy, a obecnie jest kościelnym w tutejszej parafii. Jemu to sprzedany został „Iwan”, którym jeździł zarobkowo przez kilka lat, aż do kasacji.

Od listopada ukazuje się biuletyn „Na Górce” redagowany przez Przemysława Piekarskiego, który z niewielkimi przerwami wydawany jest do dziś. Przez wiele lat, do roku 2003, biuletyn redagowany był przez Barbarę Szczepanowicz.

22 grudnia 1985 roku do grona ministrantów po raz pierwszy przyjęto 14 chłopców, wcześniejszych ministrantów przejęliśmy niejako w „spadku” z Łagiewnik.

W sylwestra 1985 roku Mszę św. o godz. 18 odprawił ks. kard. Franciszek Macharski. Była to pierwsza oficjalna obecność naszego Metropolity na osiedlu Kurdwanów.

 

Kontrakt kupna działki pod budowę

29 stycznia 1986 roku Urząd Dzielnicowy Kraków Podgórze wydał „Decyzję o miejscu i warunkach realizacji inwestycji”. Owego roku był wyjątkowo mroźny luty, o godz. 7 rano 27 lutego podczas Mszy św. w kaplicy było –24st. C. Mimo ostrej zimy gromadzony jest materiał, zwłaszcza cegła.

W Wielką Środę, 26 marca 1986 roku o godz. 12, po dramatycznych przetargach ze strony Zygmunta Szeligi, został spisany kontrakt kupna działki pod budowę kościoła z zapleczem na osiedlu Kurdwanów w Krakowie. Całą należność zapłaciła Kuria Metropolitalna, a osobiście sprawę pilotował +ks. prałat Leon Krejcza.

8 maja 1986 roku JE ks. kard. Franciszek Macharski dokonał poświęcenia placu pod budowę kościoła. (zdj. 10 i 15)

W lipcu i sierpniu wybudowano z pustaków budynek pomocniczy, w którym mieściła się salka katechetyczna, kancelaria parafialna, kuchnia, jadalnia i pomieszczenie dla robotników. Budynek został rozebrany po zakończeniu budowy kościoła. Tu była też kuchnia i jadalnia dla księży. Dotąd korzystaliśmy z kuchni i gościny Anieli Szczałby, zamieszkałej przy ul. Witosa 17. Pani Aniela przychodziła przygotowywać nam posiłki do września 1989 roku, do czasu przeniesienia kuchni na plebanię. Robotnikom zaś posiłki przygotowywała Urszula Tomaszewska.

Od 24 sierpnia wikariuszem jest ks. Franciszek Jeleśniański, który zamieszkał u państwa Malców przy ul. Kordiana.

W czasie wakacji pomagali w duszpasterstwie ks. Tadeusz Dzidek i ks. Mateusz Rys.

21 września 1986 roku rozpoczęła swoje spotkania oaza domowego kościoła.

We wrześniu ułożono kable energetyczne oraz doprowadzono rury wodociągowe i kanalizacyjne. Dotychczas energię elektryczną pożyczaliśmy od państwa Malców, a wodę od pani Bizoniowej, która mieszkała w małym domku położonym najbliżej placu budowy. Domek ten stoi do dziś (luty 2004) na placu obok marketu Hypernova.

Po długim oczekiwaniu Wydział Architektury wydał upragnione pozwolenie na budowę.

24 listopada 1986 roku rozpoczęto betonowanie ław fundamentowych pod budowany dom katechetyczny. Zaangażowanie ludzi było zdumiewające. W pierwszym tygodniu pracowało w czynie społecznym 114 mężczyzn. Inżynierem nadzoru był inż. Jan Dudek, kierownikiem budowy – Edward Mazur, a majstrem – Zdzisław Bułat.

W pierwszych dniach grudnia, dzięki znajomościom z Parafii św. Szczepana, gdzie byłem wikariuszem przez sześć lat, otrzymaliśmy bardzo pokaźną sumę franków szwajcarskich od pewnej parafii z Belgii. Ten dar pozwolił zrobić odpowiednie zapasy materiałów budowlanych w czasie zbliżającej się zimy.

ogromnej liczbie przepracowanych na budowie godzin, trzeba jednak zapisać, iż koszty były tak olbrzymie, że bez ofiar z Lugano budowa trwać by musiała wielokrotnie dłużej. Moim obowiązkiem jest zaświadczyć, że do powstania budynków parafialnych i w pewnej części kościóła na osiedlu Kurdwanów znacznie przyczynił się ks. biskup z Lugano za pośrednictwem ks. kard. Franciszka Macharskiego. Ksiądz biskup z Lugano zmarł kilka lat temu na raka. Ja osobiście ciągle polecam jego duszę Bożemu Miłosierdziu i proszę o to również innych. Ciąży na nas, mieszkańcach tej parafii, ogromny dług wdzięczności wobec tych dwóch osób Kościoła. Kiedy czasem mówimy: „Wybudowaliśmy…”, to trzeba te słowa wypowiadać z wielką pokorą i wdzięcznością.

Po zimowej przerwie, 30 marca, przystąpiono do dalszych prac budowlanych. Głównymi wykonawcami są murarze ze Skrzypnego.

15 maja 1987 roku po raz pierwszy na tym osiedlu ks. bp Kazimierz Górny udzielił Sakramentu Bierzmowania 84 uczniom klas ósmych.

Wraz z całą ojczyzną przeżywaliśmy w czerwcu spotkanie z Ojcem Świętym Janem Pawłem II.

18 czerwca tego roku odbyła się też pierwsza procesja Bożego Ciała do czterech ołtarzy. (zdj. 11)

Od 28 sierpnia 1987 roku w tutejszej parafii pracę rozpoczyna ks. Teofil Rapacz, który zamieszkał w bloku przy ul. Wysłouchów 38.

25 października rozpoczęło się nawiedzanie rodzin naszej parafii przez Kopię Cudownego Obrazu Jasnogórskiego. Równocześnie rodziny odwiedzają trzy Kopie Obrazu.

W czasie Pasterki 1987 roku ks. bp Albin Małysiak poświęcił kaplicę w podziemiu domu parafialnego. Tu sprawowano sakramenty święte przez wiele lat. Obecnie pomieszczenie to służy jako aula.

5 czerwca Mszę św. prymicyjną odprawił ks. Grzegorz Rutkowski – cysters.

14 września 1988 roku JE ks. kard. Franciszek Macharski w czasie Mszy św. poświęcił budynek katechetyczny, w którym od tego momentu odbywają się wszystkie zajęcia duszpasterskie.

Równocześnie trwają prace przy wznoszeniu plebanii. (zdj. 16)

W 1988 roku na osiedlu mieszkają 3 623 rodziny, na Msze św. uczęszczało ok. 4 300 parafian, ofiary składało 1590 rodzin, przy budowie pracowali przedstawiciele 413 rodzin.

 

Uroczyste rozpoczęcie prac przy budowie kościoła

W dniach 10–12 marca 1989 roku – wizytacja kanoniczna dokonana przez ks. kard. Franciszka Macharskiego. Bardzo ważna, bo pierwsza.

4 kwietnia ze szkoły katolickiej w Paryżu przyjechała delegacja i przywiozła tir pełny odzieży i lekarstw. Kontakty ze szkołą trwały kilka lat, były wzajemne odwiedziny, pomoc ze strony dobrodziejów z Paryża, gorące wyrazy wdzięczności.

22 kwietnia po Mszy św. o godz. 8 – uroczyste rozpoczęcie prac przy budowie kościoła. (zdj. 1 i 2)

W lipcu i sierpniu gościliśmy studentów z Opus Dei, z Włoch i Hiszpanii, którzy pracowali przy budowie kościoła.

Od 1 września 1989 roku księża zaczynają mieszkać na plebanii.

Księża F. Jeleśniański i T. Rapacz zostali przeniesieni do innych parafii, a u nas rozpoczynają pracę duszpasterską księża: Kazimierz Duraj, Stanisław Mika, Tadeusz Nosek i Stanisław Radoń.

17 września 1989 roku rozpoczyna działalność Parafialny Klub Filmowy.

JE ks. kard. Franciszek Macharski dekretem z 20 stycznia 1990 roku erygował Parafię Podwyższenia Krzyża Świętego w Krakowie Kurdwanowie. Dekret nabrał mocy urzędowej 2 lutego 1990 roku. Pierwszym proboszczem został mianowany ks. Jan Mrowca.

W marcu 1990 roku rozpoczęliśmy zwyczaj odprawiania Mszy św. o Krzyżu św. w każdy trzeci piątek miesiąca. (zdj. 12)

W kwietniu 1990 roku rekolekcje wielkopostne prowadził ks. Krzysztof Małachowski – misjonarz Apostolstwa Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu, przybyły specjalnie ze Stanów Zjednoczonych dzięki pomocy państwa Chłopickich z parafii św. Szczepana.

Po tych rekolekcjach rozpoczyna się codzienna Adoracja Najświętszego Sakramentu w odpowiednio przystosowanej salce nr 8. Później Adorację przeniesiono do kaplicy wybudowanej przy kościele, gdzie trwa do dnia dzisiejszego. Entuzjazm do modlitwy w kaplicy był imponujący. Bywały dni, że przez kaplicę przewijało się kilkadziesiąt osób, nawet ponad sto.

23 czerwca 1990 r. Mszę św. prymicyjną odprawił o. Maciej Kosteczki ze Zgromadzenia xx. Kamilianów.

18 sierpnia 1990 roku odchodzi ze składu duszpasterskiego ks. Piotr Miszczyk, ks. Stanisław Mika i ks. Stanisław Radoń, a w ich miejsce przychodzi ks. Stanisław Makowski, ks. Marek Wasil i ks. Andrzej Ojczyk. (zdj. 13)

Od września 1990 roku katechizacja dzieci i młodzieży odbywa się w szkołach. (zdj. 26)

Od października rozpoczynają się spotkania dzieci niepełnosprawnych.

12 listopada – osiedlowej Szkole nr 149 – nadane zostało imię Marszałka Józefa Piłsudskiego. W uroczystościach w katedrze wawelskiej wziął udział ks. bp Albin Małysiak, poświęcając podczas Mszy św. sztandar szkoły. Ksiądz biskup obecny był również na drugiej części uroczystości, która odbyła się w gmachu szkoły.

Od października rozpoczęły się w salkach katechetycznych kursy przygotowawcze dla maturzystów prowadzone przez pracowników wyższych uczelni i szkół średnich. Kursy te trwały prawie przez dziesięć lat.

W jednej z sal prowadzi swoją działalność ognisko muzyczne, istniało do roku 2000.

 

Pierwsza Msza św. w nowym kościele

Od września 1991 roku na poddaszu domu parafialnego uczy się kilka klas SP nr 56, trwało to do czasu wybudowania nowej szkoły na osiedlu przy ul. ks. Stojałowskiego 31.

Nasza parafia uczestniczy w kolejnej pielgrzymce Ojca Świętego do ojczyzny, do Częstochowy na Światowy Dzień Młodzieży udała się bardzo liczna grupa.

Od 24 sierpnia 1991 roku odchodzi z parafii ks. Tadeusz Nosek, a przychodzą ks. Jerzy Serwin i ks. Roman Bogacz, który pełni obowiązki sekretarza PAT-u.

Od września 1991 roku rozpoczyna działalność biblioteka parafialna na plebanii, w pomieszczeniu obok kancelarii, która później została przeniesiona do domu parafialnego.

Zakupiono blachę na dach kościoła. Jest to tzw. blacha szwedzka. Zakupu dokonano przez firmę z Warszawy, a polecił kontakt z nią Marek Kmita. Należność płacona była w dolarach.

Kolejny raz organizowane są wyjazdy letnie dla dzieci z ubogich rodzin.

W sierpniu 1992 roku odchodzi ks. Andrzej Ojczyk, a przychodzi ks. Mieczysław Augustynowicz.

Dla dzieci i młodzieży prowadzona jest druga godzina katechizacji w kaplicy.

Od Wielkiego Czwartku, tj. od 7 kwietnia 1993 roku, w prowizorycznie przygotowanym wnętrzu kościoła, który jest w stanie surowym, odprawiane są Msze św. w niedziele i święta, a w dni powszednie trwają prace.

27 kwietnia 1993 roku, w nowym kościele, ks. kard. Franciszek Macharski udzielił młodzieży Sakramentu Bierzmowania.

Oczywiście – w dalszym ciągu trwają prace, w zimie wewnątrz, w lecie na zewnątrz kościoła.

W sierpniu 1993 roku odchodzi ks. Marek Wasil, a przychodzi ks. Jacek Ozdoba.

4 listopada 1993 roku zamontowany został krzyż na wieży kościoła przy użyciu specjalnego dźwigu. (zdj. 18 i 19)

Rekolekcje Adwentowe w 1993 roku prowadzi O. Janus, redemptorysta, który 19 grudnia rozpoczyna Nowennę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Specjalny obraz Matki Bożej

ufundowała Maria Kostecka, bardzo pobożna i ofiarna parafianka. Pani Maria od kilku lat poważnie choruje.

 

10-lecie duszpasterstwa na osiedlu Kurdwanów

22 lutego 1994 roku odbyło się spotkanie założycielskie Stowarzyszenia Rodzin Katolickich.

Od 25 lutego JE ks. bp Stanisław Smoleński przeprowadzał wizytację kanoniczną w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego. Wizytacja trwała do 6 marca.

W sierpniu odchodzi z parafii ks. Stanisław Makowski i Mieczysław Augustynowicz, a przychodzą ks. Jan Mrózek i ks. Leszek Mateja.

18 września 1994 roku odchodzi do Maniów ks. Jerzy Serwin, a przychodzi ks. Kazimierz Foltyn.

W czasie ferii zimowych od 1995 roku organizowane są zajęcia sportowe dla dzieci w salkach domu parafialnego i w Szkole nr 149. Uczestniczy około stu dzieci. Głównym organizatorem jest ks. Jan Mrózek.

Od 25 marca do 1 kwietnia 1995 roku trwają Pierwsze Misje Parafialne z okazji 10-lecia odprawienia pierwszej Mszy św. na placu budowy kościoła na osiedlu Kurdwanów. Misje prowadzili Księża Misjonarze z Gdańska.

Bardzo uroczyście obchodzono 10-lecie duszpasterstwa. Od 1 do 3 maja trwała „Parafiada”: koncerty, turnieje, kiermasze itd. (zdj. 27)

3 maja Mszę św. odprawiali wszyscy kapłani pracujący dotąd w tutejszej parafii pod przewodnictwem ks. kanclerza Jana Dyducha. (zdj. 2

W sierpniu 1995 r. odszedł z parafii ks. Kazimierz Duraj, a przybył ks. Grzegorz Mrowiec.

 

Rada parafialna i chór

W Wielkim Poście 1996 roku odbyły się wybory do Rady Parafialnej. Dotąd Radę Parafialną stanowili „łącznicy”, czyli przedstawiciele poszczególnych bloków, którzy zbierali ofiary na budowę. Powstanie nowej Rady Parafialnej spotkało się z bardzo ożywioną reakcją parafian, zwłaszcza radnych dzielnicy. Przez następne trzy lata rada pracowała wzorowo.

Tworzy się chór parafialny, który prowadzi Ewa Strug, absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie, prowadząca ognisko muzyczne w tutejszym domu parafialnym.

We wrześniu 1996 roku rozpoczęto budowę kaplicy od wschodniej strony kościoła, która obecnie jest Kaplicą Adoracji Najświętszego Sakramentu.

Z okazji 50-lecia święceń kapłańskich Ojca Świętego aktor Henryk Giżycki recytował fragmenty „Kazań sejmowych” ks. Piotra Skargi – niektórzy ten wieczór wspominają do dziś.

24 listopada Danuta Michałowska recytowała utwory poetyckie Ojca Świętego.

Lata 1995–96 były czasem pięknego rozwoju scholi parafialnej pod opieką ks. Jacka Ozdoby.

Od października 1996 roku ks. Roman Bogacz prowadzi spotkania pt. „Czytamy Pismo Święte”. Przychodzi około 15 osób.

W kościele wykonano ogrzewanie gazowe.

Ks. Fryderyk Przybycień prowadzi katechezy dla dorosłych, kwiecień – maj 1997 roku. Zainteresowanie bardzo małe.

W maju 1997 roku rodzice dzieci pierwszokomunijnych ufundowali obraz Pana Jezusa Miłosiernego, który namalował Jerzy Witkowski. Obraz wisiał nad tabernakulum, obecnie jest umieszczony z lewej strony ołtarza.

Duchowo i obecnością jesteśmy z Ojcem Świętym podczas jego kolejnej pielgrzymki do ojczyzny.

W czerwcu 1997 roku odchodzi z naszej parafii ks. dr Roman Bogacz, zostaje dyrektorem Krakowskiego Instytutu Jan Pawła II.

15 czerwca 1997 roku Mszę św. prymicyjną odprawił ks. Marcin Hodana.

W sierpniu z parafii odchodzą ks. Jan Mrózek i ks. Leszek Mateja, a przychodzi ks. Marian Wieczorek, jako wikariusz, oraz ks. Zbigniew Bielas i ks. Tomasz Grzesiak.

W październiku 1997 roku podjęto próbę zorganizowania duszpasterstwa akademickiego.

Dla dorosłych są konferencje na temat nowego katechizmu Kościoła Katolickiego. Zainteresowanie słabe.

Jak co roku podejmowane są różne inicjatywy charytatywne niosące pomoc zwłaszcza dzieciom. W tych latach bardzo pięknie pracuje Zespół Charytatywny pod kierownictwem Marii Chrząszcz. Kolonie letnie dla dzieci organizuje Kazimierz Bożek.

 

Nabożeństwa Fatimskie i posadzka

Kładzenie posadzki w kościele rozpoczęło się 15 stycznia 1998 roku z płytek Morawica, o nieregularnym kształcie, prezbiterium – „carerra”. Prace wykonywała firma „Wolski” z Mizernej k. Maniów. Prace zakończono 7 marca 1998 roku. Ofiary na ten cel złożyło 1697 rodzin. Przy tej okazji wprawione też zostały drzwi do zakrystii, na chór i z kościoła do kaplicy, wymurowany został ołtarz i ambonki.

7 maja 1998 roku o godz. 18 JE ks. kard. Franciszek Macharski udzielił Sakramentu Bierzmowania 400-osobowej grupie młodzieży klas pierwszych szkół średnich.

13 maja 1998 roku rozpoczęte zostało odprawianie Nabożeństw Fatimskich z procesją wokół kościoła. Była to pierwsza procesja wokół kościoła, podczas której niesiono figurę Matki Bożej Fatimskiej zakupioną w Fatimie przez państwo Blaków z ul. Gromady Grudziąż, Parafia Księży Zmartwychwstańców. Rodzina ta jest od początku bardzo zaangażowana w budowę naszego kościoła. Nabożeństwa Fatimskie są odprawiane odtąd co miesiąc.

Od lipca 1998 roku rozpoczęte zostało tynkowanie zewnętrznych ścian plebanii i budynku parafialnego. Tynkowanie było wykonane metodą, która jest równocześnie dociepleniem budynków.

W sierpniu 1998 roku ks. kard. Franciszek Macharski dokonał zmiany w składzie duszpasterskim naszej parafii. Ks. Grzegorz Mrowiec został mianowany proboszczem w Swoszowicach, ks. Jacek Ozdoba – wikariuszem parafii św. Floriana w Krakowie, ks. Zbigniew Bielas będzie pełnił obowiązki wizytatora katechizacji rejonu wadowickiego, a ks. Tomasz Grzesiak będzie pracował w parafii Kraków Skotniki.

Ks. kard. Franciszek Macharski do pracy w naszej parafii skierował dwóch księży: ks. mgr. Zdzisława Błaszczyka i ks. mgr. Piotra Zioło.

Tak jak w ubiegłym roku, w naszym domu parafialnym prowadzona jest szkoła języków obcych.

W listopadzie 1998 roku powołano do istnienia przy naszej parafii Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży. Opiekunem jest ks. Zdzisław Błaszczyk.

Grudzień 1998 – wykonywanie konfesjonałów.

 

Organy

Powstające w naszej parafii w 1999 roku koło Akcji Katolickiej zaprasza wszystkich na spotkania, którego tematem było rozważanie pierwszego wezwania modlitwy „Ojcze nasz”. Spotkania są w środy o godz. 19. Z czasem koło Akcji Katolickiej przejęło prowadzenie biblioteki parafialnej.

Każdy dzień przybliża nas do kolejnej pielgrzymki Ojca Świętego do naszej ojczyzny i naszego spotkania z Piotrem naszych czasów.

W czerwcu 1999 roku podjęta została decyzja odnośnie ufundowania organów do naszego kościoła. Organy zostały zakupione w Niemczech, w kościele w Alzey.

26 sierpnia zwolniony został z obowiązków wikariusza naszej parafii ks. Marian Wieczorek. W miejsce ks. Mariana wikariuszem naszej parafii został mianowany ks. Jan Dziubek. Ks. bp Jan Szkodoń odprawił Mszę św. w naszym kościele w intencji nauczycieli i uczniów Szkoły Podstawowej nr 162 im. Władysława Szafera, przy ul. ks. Stojałowskiego, w piątek, 15 października 1999 roku o godz. 10. Po Mszy św. ks. biskup dokonał poświęcenia nowo wybudowanej szkoły.

 

Wielki Jubileusz 2000 i poświęcenie kościoła oraz dzwonów

Rok Jubileuszowy rozpoczyna koncert kolęd w wykonaniu Akademickiego Chóru „Organum”.

Czas dziewięciu tygodni do rozpoczęcia Nawiedzenia naszej parafii przez Cudowny Obraz Matki Bożej Częstochowskiej.

Organizujemy pielgrzymkę autobusową do Rzymu celem uczestniczenia w kanonizacji bł. Siostry Faustyny Kowalskiej w dniach od 27 kwietnia do 4 maja 2000 roku. Koszt 1 340. zł. Nie było chętnych.

Misje w Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego

Przed Nawiedzeniem Cudownego Obrazu Jasnogórskiego

18 marca–26 marca 2000

Data i godzina przyjęcia Obrazu: 30 marca 2000 roku, godz. 17.15. Uroczystości przewodniczy ks. bp Stanisław Smoleński. (zdj. 25)

W czerwcu w miejsce ks. Zdzisława Błaszczyka mianowany został wikariuszem naszej parafii ks. Andrzej Pawlak. W sierpniu w miejsce ks. Piotra Zioło mianowany został wikariuszem ks. Piotr Wiktor.

Od września 2000 roku w budynku parafialnym rozpoczęła funkcjonować Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości im. Bogdana Jańskiego.

Od 30 marca 2001 roku Adoracja Najświętszego Sakramentu od godz. 8.30 do 21 jest w kaplicy wybudowanej po wschodniej stronie kościoła.

Ks. kard. Franciszek Macharski z dniem 25 sierpnia 2001 roku skierował do pracy duszpasterskiej w naszej parafii ks. mgr. Wojciecha Warzechę, archidiecezjalnego moderatora rodzin Domowego Kościoła Ruchu Światło-Życie.

Ks. kard. Franciszek Macharski, metropolita krakowski, dokonał poświęcenia naszego kościoła i organów 15 września 2001 roku podczas Mszy św. o godz. 17.

JE ks. kard. Franciszek Macharski przybył w sylwestra 2001 roku do naszego kościoła i w czasie Mszy św. o godz. 18 poświęcił ufundowane trzy dzwony. (zdj. 22)

 

Wizytacja

Pieta

Wizytacja duszpasterska JE ks. kard. Franciszka Macharskiego w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego Kraków Kurdwanów 17–20 lutego 2002 roku. (zdj. 23)

 W Wielki Czwartek 2002 roku o godz. 21 w naszym kościele Adorację prowadził ks. kard. Franciszek Macharski, metropolita krakowski wraz z księżmi przełożonymi i klerykami Krakowskiego Seminarium Duchownego. (zdj. 24)

Cały 2002 rok trwa wykonywanie rzeźby Piety do prezbiterium kościoła przez Joachima Krakowczyka z Pszczyny.

Już drugi rok trwają co dwa tygodnie konferencje dla dorosłych i starszej młodzieży ks. dr. Pawła Holca z Papieskiej Akademii Teologicznej na temat Katechizmu Kościoła Katolickiego. Uczęszcza około piętnaście osób.

Historycznym wydarzeniem był przejazd Ojca Świętego w drodze do Łagiewnik 17 sierpnia 2002 roku, w sobotę, ok. godz. 9.30 ulicą Witosa.

5 września 2002 roku  podpisano umowę odnośnie wykonania w kościele witraży przez firmę Glasini z Chorzowa. Projekt wykonuje Anita Baenisch-Juda. 1 m2. witraża będzie kosztował 1450 zł + VAT. Adres firmy Glasini przekazał ks. Kazimierz Foltyn. 

12 września 2002 roku Jerzy Witkowski przywiózł czternastą stację Drogi Krzyżowej, kolejne mają pojawiać się systematycznie. W rzeczywistości ostatnia została powieszona 20 lutego 2004 roku.

Neokatechumenat kolejny raz prowadził  katechezy dla dorosłych i starszej młodzieży od 29 października 2002 roku.

7 listopada 2002 roku komisja z Wydziału Architektury Miasta Krakowa dokonała odbioru kościoła i budynków parafialnych, co oznacza oficjalne zakończenie budowy.

W maju 2003 roku ukazało się „Na Górce” już całkowicie bez udziału Barbary Szczepanowicz. Prowadzenia redakcji „Na Górce” podjęła się Małgorzata Pabis.

18 maja 2003 roku wpłacono zadatek na wykonanie ławek do kościoła. Ławki mają być wykonane do końca kwietnia 2004 roku.

8 lipca wstawiono do kościoła chrzcielnicę wykonaną z grysu marmurowego i białego cementu.

 

25 lat pontyfikatu Jana Pawła II – 16 października 2003 roku

- 13 października, po Mszy św. wieczornej odprawiliśmy Nabożeństwo Fatimskie dziękczynne za 25 lat pontyfikatu Ojca Świętego z procesją wokół kościoła.

 - We wtorek i w środę, 14 i 15 października, w intencji Ojca Świętego odmówiliśmy uroczysty Apel Jasnogórski o godz. 21 w kaplicy adoracji.

 - W czwartek, 16 października, w dzień wyboru Jana Pawła II na Stolicę Piotrową, odprawiono uroczystą Mszę św. o godz. 18. Przed Mszą św., o godz. 17.30, młodzież przedstawiła program słowno-muzyczny dedykowany Ojcu Świętemu. O godz. 21 uczestniczyliśmy będziemy w modlitwie w Sanktuarium w Łagiewnikach.

 - W piątek - Koronka do Bożego Miłosierdzia w kaplicy o godz. 19.15, o godz. 20 - Droga Krzyżowa.

 - W sobotę, 18 października, o godz. 19 był okolicznościowy  koncert w wykonaniu chóru naszej parafii.

 

29 października 2003 roku – firma odlewnicza „Alladyn” wykonała mosiężne lichtarze pod świece i pod paschał oraz krzyż do prezbiterium.

17 listopada 2003 roku wstawiono mensę ołtarzową. Mensa jest wykonana z grysu marmurowego i białego cementu. Waży ponad 900 kg. Były poważne problemy z umieszczeniem jej na właściwym miejscu. Zajęła się tym specjalna ekipa z odpowiednimi podnośnikami i suwnicą. Pod mensą, na pamiątkę dla przyszłych pokoleń, umieszczono następujące przedmioty: najnowszy numer biuletynu parafialnego „Na Górce”, kamyk z Wieczernika w Jerozolimie, kamyk z Betlejem, krzyż z drzewa oliwkowego poświęcony w Bazylice Grobu Pana Jezusa, kamyk z Sahary, kawałek rafy z Atlantyku, kamyk z Wezuwiusza, różaniec wykonany przez bezrobotnego, trzy polskie pozłacane monety dwuzłotowe. W mensie umieszczono kamyk z Golgoty, przywieziony w 1995 r. przez Andrzeja Bombika, tutejszego zacnego parafianina. Dołączone pismo potwierdza autentyczność relikwii.

 

Tekst ten przekazuję dla zachęty do wdzięczności:

 - za opiekę – Panu Bogu

 - za wszystko, co uczynił dla tej parafii – ks. kard. Franciszkowi Macharskiemu

 - za wszelką pomoc – ofiarodawcom i pracownikom z parafii i nie tylko.

Opracował ks. Jan Mrowca

  

Święta

Wtorek, III Tydzień zwykły Rok A, I Wspomnienie św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła

Licznik

Liczba wyświetleń:
2038568

Zegar

Dźwięk